ในทุ่งหญ้าสีเขียวที่มีความสงบสุขและลมพัดเย็นสบาย มีหมาป่าตัวหนึ่งที่กำลังเดินตามริมแม่น้ำ มันเป็นวันที่มีแดดอ่อน ๆ และหมาป่ากำลังมองหาอาหารเพื่อเติมพลังให้กับตัวเอง
ในขณะที่หมาป่ากำลังเดินไปเรื่อย ๆ มันเห็นลูกแกะตัวเล็กน่ารักนั่งอยู่ริมแม่น้ำ ลูกแกะกำลังดื่มน้ำจากแม่น้ำอย่างสงบและไม่รู้ตัวว่ามีหมาป่าซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ หมาป่าคิดว่าเป็นโอกาสดีในการล่าอาหาร เพราะลูกแกะตัวเล็กเป็นเหยื่อที่ง่าย
หมาป่าค่อยๆ เข้ามาใกล้และคิดว่าจะหาวิธีหลอกลวงลูกแกะเพื่อให้มันเข้าไปในอันตราย ในขณะนั้น หมาป่าพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “สวัสดี เจ้าตัวเล็ก ทำไมเจ้าถึงมานั่งอยู่ที่นี่เพียงลำพัง? เจ้ารู้หรือไม่ว่าน้ำที่เจ้าดื่มอาจเป็นอันตราย?”
ลูกแกะยิ้มและตอบอย่างเรียบง่ายว่า “น้ำนี้สะอาดค่ะ ฉันดื่มมาไม่นานแล้ว ไม่มีอะไรที่น่ากังวลเลย”
หมาป่าพยายามหาข้ออ้างเพื่อทำให้ลูกแกะรู้สึกผิดและตกใจ มันพูดต่อไปว่า “ไม่ใช่แค่นั้น ข้าก็ไม่พอใจที่เจ้าทำให้ข้าต้องหิวมากขึ้นอีก เจ้าคิดว่าข้าจะต้องจัดการกับเจ้าที่ทำให้ข้าหงุดหงิด”
ลูกแกะเริ่มรู้สึกสับสนและวิตกกังวล มันพยายามหาคำตอบเพื่อทำให้หมาป่าหายโกรธ โดยกล่าวว่า “ข้าไม่เคยทำอะไรที่ทำให้เจ้าหงุดหงิด ข้าเพียงแค่มาดื่มน้ำจากแม่น้ำ และไม่เคยทำอะไรผิดกับเจ้าหรือใครอื่น”
หมาป่าพยายามจะสร้างเหตุผลเพื่อทำร้ายลูกแกะ แต่มันเริ่มรู้สึกว่าไม่มีข้ออ้างที่ดีพอในการโจมตีลูกแกะ หมาป่าพบว่ามันพยายามหลอกลวงลูกแกะเพื่อให้ตกอยู่ในอันตราย แม้ว่าไม่มีเหตุผลที่ดีพอที่จะทำร้ายมัน
หมาป่าจึงเริ่มรู้สึกละอายใจและตัดสินใจเดินจากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่ทำร้ายลูกแกะ ลูกแกะรู้สึกโล่งใจและเข้าใจว่าการมีสติและการรักษาความสงบสามารถช่วยให้มันหลีกเลี่ยงความอันตราย
ในที่สุด หมาป่าเรียนรู้บทเรียนที่สำคัญว่าการหลอกลวงและความตั้งใจที่จะทำร้ายผู้อื่นโดยไม่มีเหตุผลที่ดีจะนำไปสู่ความรู้สึกละอายใจและความล้มเหลว ในขณะที่ลูกแกะได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของการรักษาความสงบและการรักษาความเชื่อมั่นในตนเองเมื่อเผชิญกับภัยคุกคาม
บทเรียนจากนิทาน: นิทานนี้สอนให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและการรักษาความสงบ แม้จะเผชิญกับความท้าทายหรือการคุกคาม การรักษาความเชื่อมั่นในตัวเองและการตอบสนองอย่างมีสติสามารถช่วยให้หลีกเลี่ยงอันตรายและสร้างความปลอดภัย