กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในป่าลึกที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยต้นไม้และสัตว์ป่านานาชนิด มีลิงตัวหนึ่งที่ชาญฉลาดและว่องไว มันมีเพื่อนเป็นหมาจิ้งจอกผู้เจ้าเล่ห์ ทั้งสองมักจะทำกิจกรรมต่าง ๆ ด้วยกัน แต่ลึก ๆ แล้ว หมาจิ้งจอกกลับอิจฉาลิงที่เป็นที่รักของสัตว์อื่น ๆ ในป่า
วันหนึ่ง หมาจิ้งจอกเกิดความคิดร้ายขึ้นในใจ มันคิดจะหาวิธีหลอกลิงให้ตกอยู่ในอันตราย จึงวางแผนอย่างแยบยล หมาจิ้งจอกบอกลิงว่า “เจ้าลิง ข้าได้ยินมาว่ามีสวนผลไม้ลึกลับอยู่ในป่าลึก เต็มไปด้วยผลไม้หวานฉ่ำมากมาย แต่ต้องผ่านหน้าผาที่สูงชันและอันตราย ข้ารู้ว่าเจ้ามีความสามารถที่จะปีนป่ายได้ดี เราน่าจะไปลองกันดูนะ”
ลิงหลงเชื่อคำพูดของหมาจิ้งจอก จึงตอบตกลงทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักสวนผลไม้นั้นมาก่อน ทั้งสองจึงออกเดินทางไปยังหน้าผาที่หมาจิ้งจอกกล่าวถึง เมื่อมาถึงหน้าผา ลิงเห็นว่ามันสูงชันและน่ากลัว แต่ด้วยความอยากได้ผลไม้ มันจึงตัดสินใจปีนขึ้นไป โดยมีหมาจิ้งจอกยืนดูอยู่ข้างล่าง
ขณะที่ลิงกำลังปีนขึ้นไป หมาจิ้งจอกก็หัวเราะในใจ เพราะมันรู้ว่าลิงจะต้องตกลงมาแน่นอน แต่แล้วสิ่งที่หมาจิ้งจอกไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ลิงปีนขึ้นไปได้อย่างคล่องแคล่วและสามารถเก็บผลไม้ได้จริง ๆ มันโยนผลไม้ลงมาให้หมาจิ้งจอกที่ยืนรออยู่ข้างล่าง
หมาจิ้งจอกประหลาดใจและเริ่มรู้สึกอิจฉาอีกครั้ง มันจึงคิดหาวิธีที่จะกำจัดลิงอีกครั้ง หมาจิ้งจอกพูดว่า “เจ้ายอดเยี่ยมมากลิง แต่ว่าข้างบนนั้นยังมีผลไม้อีกมากมาย เจ้าไปเก็บมาให้ข้าอีกเถอะ ข้าจะคอยรับอยู่ข้างล่างนี้”
ลิงมองลงมาและรู้สึกถึงความไม่ซื่อสัตย์ของหมาจิ้งจอก มันจึงวางแผนกลับ ลิงแกล้งบอกหมาจิ้งจอกว่า “ได้สิ ข้าจะปีนขึ้นไปเก็บผลไม้เพิ่ม แต่เจ้าต้องช่วยข้าด้วยนะ ถ้าข้าโยนเถาวัลย์ลงมา เจ้าต้องช่วยดึงข้าขึ้นไปด้วย”
หมาจิ้งจอกยินดีรับปาก เพราะคิดว่ามันจะหลอกลิงได้สำเร็จ ลิงจึงโยนเถาวัลย์ลงมา หมาจิ้งจอกเริ่มดึงเถาวัลย์ แต่ลิงก็แกล้งปล่อยให้เถาวัลย์หลุดออกจากมือ ทำให้หมาจิ้งจอกเสียหลักและล้มลงไปในกองหนามข้างล่าง
ลิงหัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า “เจ้าหมาจิ้งจอก เจ้าคิดว่าจะหลอกข้าได้หรือ? ความฉลาดและความสามารถที่แท้จริงไม่ใช่สิ่งที่จะถูกหลอกง่าย ๆ หรอก”
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: ความเจ้าเล่ห์และการคิดร้ายต่อผู้อื่นอาจย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง จงใช้ความฉลาดในทางที่ดีและสร้างสรรค์